De fotografie ontleed

Gepost door admin | 9 January 2013

Iemand die foto’s maakt met een fototoestel wordt een fotograaf genoemd. In het bijzonder wanneer deze foto’s beroepshalve worden gemaakt. Met behulp van een fotocamera worden fotografische afbeeldingen vastgelegd en opgeslagen. Toen deze fotografie was ontdekt trokken de fotografen het hele land door, dit om de mensen te vereeuwigen. Vroeger gebeurde dit vooral door kunstschilders. Alle benodigdheden voor het fotograferen werd door deze rondreizende fotografen mee op reis genomen. De apparatuur, de materialen om glasplaten te ontwikkelen en soms zelfs een aangepaste donkere kamer. Toen voor de gewone mensen het fototoestel betaalbaar was geworden verdween deze fotograaf. Een uitzondering hierop was de landschapsfotograaf. Deze fotografen vestigden zich in de grotere plaatsen, waar ze mensen portretteerden. Allereerst door familieportretten aan te bieden, later ook voor gepaste foto’s op een identiteitsbewijs. Binnen de fotografie hebben zich in de loop der jaren veel specialismen ontwikkeld. Onderling hebben deze specialismen nauwelijks raakvlakken. Zo bestaan er gespecialiseerde fotografen die preparaten onder een microscoop vastleggen en fotografen die gespecialiseerd zijn in het maken van luchtopnamen. Veel fotografen onderscheiden zich door zich te specialiseren in een vakgebied.  Hierbij kan worden gedacht aan een huwelijksfotograaf, een sportfotograaf of aan een interieurfotograaf. Tegenwoordig is het beroep niet meer beschermd, dus er zijn nog veel meer verschillende gespecialiseerde fotografen.

Het proces van ontwikkelen

Gepost door admin | 8 January 2013
Autochrome, de eerste commercieel succesvolle kleuren proces, werd geïntroduceerd door de gebroeders Lumière in 1907. Autochrome platen zorgden voor een mozaïek kleurenfilter laag gemaakt van geverfde korrels van aardappelzetmeel, waardoor de drie kleurcomponenten worden geregistreerd als aangrenzende microscopisch beeldfragmenten. Na een Autochrome plaat werd verwerkt tot een omkering positieve transparantie voldoen de zetmeelkorrels diende om elk fragment verlichten met de juiste kleur en de kleine gekleurde punten samen gemengd in het oog, het synthetiseren van de kleur van het onderwerp van de additieve methode. Autochrome platen waren een van de vele varianten van additieve kleuren scherm platen en film markt gebracht tussen de jaren 1890 en de jaren 1950. Kodachrome werd de eerste moderne ‘integrale tripack “(of” monoverpakking “) kleurenfilm, geïntroduceerd door Kodak in 1935. Het de drie kleurcomponenten gevangen in een meerlaagse emulsie. Een laag was gevoeliger voor de rode gedomineerde deel van het spectrum te nemen, andere laag opgenomen alleen het groene deel en een derde opgenomen alleen de blauwe. Zonder speciale film verwerking, zou het resultaat alleen maar drie boven elkaar zwart-wit beelden, maar complementaire cyaan, magenta en gele kleurstof beelden werden gemaakt in die lagen door het toevoegen van kleurstofvormers tijdens een complexe veredeling. Zelfde wijze gestructureerd Agfacolor Agfa’s Neu werd geïntroduceerd in 1936. Kodachrome tegenstelling zijn de kleurstofvormers in Agfacolor Neu opgenomen in de emulsielagen tijdens vervaardiging, de verwerking sterk vereenvoudigd. Momenteel beschikbaar kleurenfilms nog steeds gebruik maken van een meerlagige emulsie en dezelfde principes, de meeste gelijkenis vertonen met Agfa’s productportfolio. Instant kleurenfilm, die in een speciale camera die een unieke afgewerkte kleurenprint slechts een minuut of twee leverde na de blootstelling, werd geïntroduceerd door Polaroid in 1963. Kleurenfotografie kan vormen beelden als positieve transparanten, die kan worden gebruikt in een dia-projector, of kleurennegatieven voor gebruik bij het maken van positieve kleurenbeelden uitbreidingen voor speciaal gecoat papier. Deze laatste is nu de meest voorkomende vorm van film (niet digitale) kleurenfotografie gevolg van de introductie van geautomatiseerde foto drukmachines.

Diagnose van een POH GGZ

Gepost door admin | 18 September 2012

Dit om het de huisarts wat gemakkelijker te maken om eventueel een diagnose te stellen. Verder is de POH GGZ ook bevoegd om patiënten door te verwijzen. Wanneer de praktijkondersteuner het idee heeft dat het met een paar behandelingen of praatsessies kan genezen, zal hij dit ook zeker bespreken en de patiënt eventueel doorverwijzen. Daarnaast kan de POH GGZ er zelf nog voor kiezen om patiënten te begeleiden op basis van case management. Dit is dan weliswaar gericht op kortdurende hulpverlening maar desalniettemin handig en gunstig voor de patiënt. Als laatste hoort daar de zorg of eventuele nazorg bij voor patiënten die chronische psychische klachten hebben. Dit om de zorg geleidelijk af te bouwen of te garanderen voor een patiënt. Voordat de praktijkondersteuner daadwerkelijk aan de slag gaat bij de huisartsenzorg gaat daar een heel proces aan vooraf. Dit om het proces te waarborgen en om kwaliteit na te streven. Hier hoort veel geduld en een ontwikkelingsfase bij. Hier staat dan wel tegenover dat er van een POH GGZ veel wordt verwacht in deze nieuwe functie ter ondersteuning van de huisartsen. Eigenlijk mag er worden gesproken van een pioniersfunctie. Gelukkig weten eventueel geïnteresseerden of huisartsen op zoek naar informatie wel waar zij deze kunnen vinden. Ook voor verdere ondersteuning en informatie. Het is daarnaast gebleken dat de POH GGZ een duidelijk rol heeft in de Eerstelijns Gezondheidszorg. Dit is gebleken uit onderzoek tijdens de landelijke dag speciaal georganiseerd voor de POH GGZ. Tijdens deze dag werd al vlug duidelijk dat eigenlijk alle partijen het in grote lijnen wel met elkaar eens zijn. De praktijkondersteuner biedt hulp aan alle patiënten met behoefte aan laagdrempelige hulp. Daarbij komt nog dat de patiënten dit het liefste dichtbij huis hebben en dat het een grote vraag betreft.

Groningen en de kracht van payroll

Gepost door admin | 7 June 2012

Voor iedere werkgever is het grootste nadeel om iemand in dienst te nemen dat ze hun werknemers niet gemakkelijk kunnen ontslaan. Vooral als een werknemer al jaren actief is voor een bedrijf dan kost het een bedrijf veel geld om deze te ontslaan. Een gouden handdruk of veel getouwtrek bij de rechter volgt om afscheid te nemen van een werknemer of van meerder werknemers. De markt heeft hier goed op gereageerd en ook in Groningen zijn er verschillende payroll bedrijven gekomen en opgericht. En er zullen nog vele bedrijven volgen die payroll activiteiten gaan ontplooien in Groningen en de rest van Nederland. Veel kansen voor bedrijven dus om te starten met payroll activiteiten of om een payroll Groningen bedrijf in de arm te nemen.

Een payroll bedrijf in de arm nemen in Groningen om het personeel onder te brengen bij een payroll organisatie. Het heeft veel voordelen voor een ondernemer. Er zijn natuurlijk wel kosten. Echter de kosten worden steeds lager aangezien er steeds meer payroll bedrijven komen en doordat de bestaande payroll bedrijven in Groningen steeds meer manieren ontdekken om efficiënter te werken. Kansen dus om uw bedrijf zonder het grootste risico van personeel aannemen te laten groeien is samen met een payroll bedrijf. En of dat payroll bedrijf of de payroll organisatie nu in Groningen is gevestigd of ergens anders in Nederland: een payroll bedrijf is een krachtig instrument om uw personeel op de juiste manier te managen.

Payroll

Gepost door admin | 11 August 2011

Momenteel is de payroll dienstverlening een groeiende sector. Steeds meer bedrijven kiezen ervoor om hun personeel te laten overnemen op een externe payroll. Anders dan salarisadministratie, waar de werknemers nogsteeds officieel in dienst zijn voor het bedrijf, zijn de medewerkers bij payrolling officieel (juridisch gezien) in dienst van het payroll bedrijf. Deze leent de medewerkers dan exclusief uit aan de opdrachtgever. Uitzendbureau’s hanteren een hoog tarief bij het uitzenden van werknemers, bij payroll dienstverlening zijn deze marges een stuk kleiner. Het is een interessante dienstverlening voor MKB, grote bedrijven, kleine bedrijven en ZZP’ers. De tarieven van een payroll onderneming geschieden met een omslagfactor, of een bureaumarge. De omslagfactor schommelt zo om en nabij de 1,6.

Fotografie

Gepost door admin | 11 August 2011

De camera is het beeld-vormende apparaat en fotografische film of een silicium elektronische beeldsensor is de detectie medium. De respectieve opname medium kan de film zelf, of een digitale elektronische of magnetische geheugen. Fotografen controle over de camera en de lens te ‘ontmaskeren’ het licht opname materiaal (zoals film) om de gewenste hoeveelheid licht op een “latente beeld” (op film) of “RAW-bestand” (in digitale camera’s) vorm die, na de nodige verwerking, wordt omgezet in een bruikbaar beeld. Digitale camera’s maken gebruik van een elektronische beeldsensor op basis van licht-gevoelige elektronica zoals charge-coupled device (CCD) of aanvullende metaal-oxide-halfgeleider (CMOS)-technologie. De resulterende digitale beeld is elektronisch opgeslagen, maar kan worden weergegeven op papier of film. De camera (of ‘camera obscura’) is een donkere kamer of een kamer van waaruit, voor zover mogelijk, al het licht is uitgesloten, behalve het licht dat het beeld vormen. Het onderwerp dat wordt gefotografeerd, moet echter worden verlicht. Camera’s kunnen variëren van klein tot zeer groot, een hele kamer, dat wordt gehouden donker, terwijl het te fotograferen object is in een andere kamer waar het goed is verlicht. Dit was het gebruikelijk voor de voortplanting fotografie van platte kopie wanneer grote film negatieven werden gebruikt. Een algemeen principe bekend van de geboorte van de fotografie is dat hoe kleiner de camera, hoe helderder het beeld. Dit betekende dat zodra fotografische materialen werden gevoelig genoeg is (snel genoeg) om eerlijk te nemen of wat werd genoemd genre foto’s, kleine detective camera’s werden gebruikt, sommigen van hen, vermomd als een dasspeld dat was echt een lens, als een stuk bagage of zelfs een zakhorloge (de Ticka camera). De ontdekking van de ‘camera obscura’ die een beeld van een scène biedt is zeer oud, daterend uit het oude China. Leonardo da Vinci noemt natuurlijke camera obscuras die gevormd worden door donkere grotten aan de rand van een zonovergoten vallei.

Een gat in de grot muur zal fungeren als een pinhole camera en een project zijdelings omgekeerd, ondersteboven beeld op een stuk papier. Dus de uitvinding van de fotografie was echt bezig met het vinden van een middel op te lossen en te behouden het beeld in de camera obscura. Dit is in feite het eerst optrad met behulp van de reproductie van foto’s zonder een camera wanneer Josiah Wedgewood, van de beroemde familie van pottenbakkers, kopieën van schilderijen verkregen op leren met behulp van zilverzouten. Zoals hij had op geen enkele manier van de vaststelling van hen, dat wil zeggen om het beeld te stabiliseren door het wassen van de niet blootgestelde zilverzouten, wendden zij zich volledig zwart in het licht en moest worden bewaard in een donkere kamer te bekijken. Renaissance schilders gebruikte de camera obscura, die in feite geeft de optische weergave in kleur dat de westerse kunst domineert. De film camera is een soort van fotografische camera die een snelle opeenvolging van foto’s neemt strips van film. In tegenstelling tot een fotocamera, die een enkele snapshot vangt per keer, de camera neemt een reeks beelden, die elk een “frame”. Dit wordt bereikt door middel van een intermitterend mechanisme. De frames worden later afgespeeld in een film projector op een bepaalde snelheid, genaamd de “frame rate” (aantal frames per seconde). Tijdens het bekijken van een persoon de ogen en de hersenen samenvoegen van de afzonderlijke foto’s samen om de illusie van beweging te creëren. In alle, maar bepaalde gespecialiseerde camera’s, moet het proces van het verkrijgen van een bruikbare blootstelling betrekking hebben op de te gebruiken, handmatig of automatisch, van een paar controles om ervoor te zorgen de foto is helder, scherp en goed verlicht. De besturing meestal omvatten maar zijn niet beperkt tot de volgende.